De CIC's zorgen voor de dispatching van brandweer, politie en ziekenwagens. Het is de bedoeling om op termijn elke 'calltaker' in een CIC bij te scholen voor elk van die sectoren, zodat één neutrale persoon alles kan uitsturen. Die krijgen ook een federaal arbeidsstatuut. Nu zitten die verdeeld over het gemeentelijke en nationale niveau.

'De inschatting van de hoogdringendheid zal wel nog altijd via dezelfde richtlijnen verlopen. Als er moet worden doorverwezen naar de wachtdiensten, zullen de calltakers dat zoveel mogelijk doen. Voor hen is het wel moeilijk om dat zomaar te bepalen. Vaak gebeurt de vaststelling dat het om een kleinigheid gaat pas wanneer de ambulanciers aankomen op de plaats van de oproep.'

Het onderdeel niet-dringende medische hulp is een bevoegdheid van Laurette Onkelinx (PS), minister van Volksgezondheid. Daar wordt verwezen naar de wet van 1964 die verbiedt om een beroep te doen op de dienst honderd wanneer het niet dringend is. 'Het is ook de verantwoordelijkheid van de regio's om het vervoer in de praktijk te regelen', zegt de woordvoerster van minister Onkelinx. 'De procedure die de centrales hebben om de ernst van een oproep in te schatten, volstaat ook.'

De patiënt moet altijd de kost van het ziekenvervoer betalen. De ziekenkas stort wel een deel terug. Er is een forfaitair tarief voor de eerste tien kilometer die een ziekenwagen aflegt, daarna komt er per kilometer een paar euro bij. 

Bron: De Standaard