Startpagina
Opmerkelijke gebeurtenissen
Hoofdmenu
Startpagina
Nieuws
Opmerkelijke gebeurtenissen
Dossiers
Discussieforum
Nieuwsbrief
Polls
Zoek
Updates
Algemene informatie
Hulpdiensten in BelgiŽ
De Brandweer
Dringende Geneeskundige Hulpverlening
De Civiele Bescherming
Andere Diensten en organisaties
Rampenplanning
Nuttige Info
Links
STAGES - NIEUW!
Polls
Ben jij overdag als vrijwilliger beschikbaar voor jouw brandweerkorps?
 
Syndicatie (Feeds)

First-Response forum

Ga naar het forum...

Nieuwsflash
Nultolerantie voor misbruik van het symbool van het rode kruis PDF Afdrukken E-mail
vrijdag 18 juli 2008

Het Rode Kruis-Vlaanderen veroordeelt de list met zijn embleem in de zaak-Betancourt.

Een van de militairen die in Colombia betrokken was bij de bevrijding van vijftien gegijzelden, onder wie Ingrid Betancourt, droeg een armband met daarop het logo van het Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC) en het Rode Kruisembleem. Toen dat bekend raakte, werd in de pers meteen gesproken van een oorlogsmisdaad. Het gebruik van het Rode Kruisembleem wordt inderdaad bijzonder streng beschermd. Met reden.

Het rode kruis is een van de weinige symbolen die wereldwijd onmiddellijk herkend worden. Het is oorspronkelijk (in de negentiende eeuw) in het leven geroepen om de medische diensten van de strijdkrachten te identificeren en op een neutrale en onpartijdige manier de bescherming van zieken en gewonden in oorlogstijd mogelijk te maken. Ondertussen hebben zowat alle staten in de wereld het rode kruis, de rode halve maan en (sinds 2005) ook het rode kristal op een juridisch bindende wijze erkend als het symbool van onpartijdige humanitaire hulpverlening aan noodlijdenden. Alle staten zijn ook verplicht om de bescherming van het embleem in hun nationale wetgeving op te nemen en misbruiken te bestraffen. Dat is in ons land geregeld door de wet van 4 juli 1956. Wie de regels over het gebruik van het Rode Kruisembleem schendt, kan strafrechtelijk vervolgd worden. In België gebruiken we overigens alleen het rode kruis.

De verdragen van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen van 1977 onderscheiden twee mogelijke gebruiken van het embleem: als herkenningsteken van de nationale Rode Kruisverenigingen of als beschermend teken. Bij dit laatste - een rood kruis op een witte achtergrond - spreken we over een 'beschermend' teken omdat het embleem in oorlogssituaties enkel gebruikt mag worden om het beschermd statuut aan te duiden van de dragers ervan: de zieke en gekwetste strijders die niet meer aan de strijd deelnemen en de medische diensten van de strijdkrachten, inclusief die van de Rode Kruisverenigingen. Zij moeten als neutraal worden beschouwd en mogen geen militair doelwit zijn.

Die neutraliteit en de wereldwijde bekendheid en erkenning van het embleem vormen de basis voor het onpartijdige humanitaire werk van het Rode Kruis. Het vertrouwen dat het embleem met het rode kruis uitsluitend humanitaire hulp vertegenwoordigt, moet absoluut onbetwist blijven. Dat geldt in het bijzonder voor partijen die elkaar met wapens bestrijden. Zij moeten er blindelings op kunnen vertrouwen dat er geen misbruik van wordt gemaakt.

Een voorbeeld uit West-Afrika enkele jaren geleden schetst hoe snel het vertrouwen kan worden geschaad. Er deden geruchten de ronde dat een gewapende verzetsbeweging wapens zou hebben vervoerd met een helikopter waarop een rood kruis was aangebracht. Dat had verstrekkende gevolgen. De hele vertrouwensbasis van neutraliteit en onafhankelijkheid van de Rode Kruishulp werd onderuitgehaald door een (vals) gerucht. Het Rode Kruis kreeg tijdens het conflict geen toegang meer tot alle partijen. Erger: Rode Kruismedewerkers liepen een groot risico om tijdens hun opdrachten aangevallen te worden. Bovendien werd plots geen enkele humanitaire hulpverlener nog ontzien. Op den duur moest het Rode Kruis zich zelfs terugtrekken uit het gebied.

Voor misbruik van het embleem geldt dan ook een nultolerantie. Alleen personen, instellingen of organisaties die in oorlogstijd humanitaire bijstand verlenen volgens de strikte reglementering van de verdragen van Genève mogen de emblemen gebruiken.

Het belang van een goede bescherming van het embleem gaat trouwens verder dan louter oorlogssituaties. Hier gaat het ook over het vertrouwen van elke burger die in nood verkeert of die voor zorg en bijstand tussen de mazen van het net valt. Waar ook ter wereld en onafhankelijk van politieke, religieuze of welke overtuiging ook moet men steeds kunnen rekenen op het Rode Kruis voor een minimum aan menswaardigheid. Vandaar dat het Rode Kruis er altijd en overal op zal toezien dat het embleem niet voor commerciële of politieke doeleinden wordt gebruikt. Dat zou immers vragen doen rijzen over de onafhankelijkheid van de betrokken Rode Kruisvereniging.

Misbruik van het Rode Kruisembleem, ook al lijkt het slechts heel beperkt of 'met goede bedoelingen', kan dus verstrekkende gevolgen hebben en een groot gevaar betekenen voor kwetsbare mensen, voor wie hulpverlening een kwestie van overleven wordt. Dat zal hopelijk niet het geval zijn voor de resterende FARC-gegijzelden.

Laat ons daarom datgene beschermen wat we gedurende bijna 150 jaar zo zorgvuldig hebben opgebouwd ten voordele van de kwetsbaarsten in deze wereld.

Bron: De Morgen

Forum: http://forum.first-response.be/viewtopic.php?f=42&t=37464

 
< Vorige   Volgende >
© 2005 VZW First-Response
All rights reserved.