|
Reddingswerkers 9/11 hebben zelf hulp nodig |
|
|
|
|
zondag 12 februari 2006 |
James Zadroga stierf op 5 januari aan een longziekte. James werkte bij de politie toen op 11 september 2001 twee vliegtuigen de WTC-torens in New York doorboorden. Meer dan 470 uur zocht hij mee naar slachtoffers tussen het puin. Niet veel later kreeg hij ademhalingsproblemen, waardoor hij op zijn 32ste op pensioen moest.
We weten niet goed wat we moeten verwachten. Ik vrees voor kanker, maar ook voor verschillende hart- en longziekten'', zegt Jacqueline Moline, dokter in het Mount Sinai-ziekenhuis in New York. Zij is één van de dokters die de gezondheid controleren van de 16.000 reddingswerkers van 9/11.
Onmiddellijk na de aanslagen kregen de reddingswerkers en inwoners van New York een enorme stofwolk over zich heen. Stof dat wekenlang bleef hangen. Achteraf bleek het een giftige stofwolk te zijn. Er zat een mengeling in van asbest, lood, kwik, verpulverd beton, glasvezels en kerosine, afkomstig uit de vliegtuigen en de gebouwen. Maar sommige reddingswerkers droegen alleen een masker, anderen werkten zelfs zonder bescherming. Het gevolg is dat duizenden mensen later gezondheidsproblemen kregen of zelfs stierven.
En ze wisten in het begin niet wat er aan de hand was. Want de overheidsdienst voor milieubescherming (EPA) had enkele dagen na de aanslagen verklaard dat er geen problemen waren, dat het veilig was de lucht in te ademen. Oorspronkelijke waarschuwingen en bedenkingen over de kwaliteit van de lucht mocht de dienst niet meedelen. Dat had het Witte Huis zo bevolen, zo bleek uit een intern rapport.
Van alle kanten klinkt de kritiek dat het Witte Huis het giftige stof nooit als een bedreiging heeft gezien, en dat het de eerste bekommernis was Wall Street zo snel mogelijk te heropenen.
Ondertussen is ongeveer de helft van de 16.000 reddingswerkers ziek. ,,Eigenlijk zouden we hen minstens 20 jaar om de 18 maanden moeten kunnen onderzoeken. Helaas krijgen we maar subsidies tot 2009'', klaagt dokter Moline.
Geen vergoeding
Veel zieken krijgen zelfs geen vergoeding. Werknemers kunnen niet altijd bewijzen dat ze op Ground Zero hebben gewerkt of dat hun ziekte werd veroorzaakt door het stof. Als ze door hun gezondheidsproblemen moeten stoppen met werken, verliezen ze niet alleen hun loon maar ook hun ziekteverzekering. Sommigen kunnen zelfs de dokterskosten niet meer betalen. Bovendien waren veel reddingswerkers migranten. Dat betekent dat ze geen Engels spreken, dat ze geen ziekteverzekering hebben, en dat ze nooit werden opgeleid om met gevaarlijke materialen om te gaan.
Heel wat slachtoffers spannen een rechtszaak aan om een vergoeding te eisen. Advocaat Michael Barasch heeft al honderden slachtoffers vertegenwoordigd. ,,Slechts een paar van hen kregen effectief een vergoeding. De anderen konden niet bewijzen dat het giftige stof de oorzaak was van hun ziekte. Ik vind het heel pijnlijk dat die heldhaftige reddingswerkers nu zelf moeten gered worden.''
Lore DE VILDER11/02/2006 Bron: Het Nieuwsblad |
